Uzaklaştırma Kararından Sonra Kirayı Kim Öder? Aile Konutunun Tahsisi, Nafaka ve Kira Ödemelerinden Müteselsil Sorumluluk

6284 sayılı Kanun kapsamında eşlerden birinin ortak konuttan uzaklaştırılmasına ve kiralık aile konutunun diğer eşe tahsis edilmesine karar verilmesi, kira ödeme yükümlülüğünün kime ait olacağı konusunda önemli hukuki sorunlar doğurmaktadır. Özellikle kira sözleşmesinin yalnızca uzaklaştırılan erkek tarafından imzalanmış olması, erkeğin kira ödemelerini durdurması ve kiraya verenin tahliye işlemlerini başlatması hâlinde, konutta kalan kadının hangi hukuki korumalardan yararlanabileceği önem kazanmaktadır.

Uzaklaştırma kararı, kira sözleşmesini sona erdirmediği gibi sözleşmeden kaynaklanan borçları da ortadan kaldırmaz. Bununla birlikte aile konutunun kadına tahsis edilmesi, kira bedelinin mutlaka kadın tarafından ödeneceği anlamına gelmez. Kira borcundan sorumluluk, öncelikle kira sözleşmesinin taraflarına ve Türk Medeni Kanunu’nun aile konutuna ilişkin hükümlerine göre belirlenir.

Kiralık aile konutunun korunmasında yalnızca konutun kime tahsis edildiğinin değil, kira ödeme yükümlülüğünün nasıl yerine getirileceğinin de değerlendirilmesi gerekir. Çünkü uzaklaştırılan eşin kira bedelini kasıtlı olarak ödememesi, konut tahsisi kararının fiilen etkisiz kalmasına ve korunan kişinin tahliye tehlikesiyle karşılaşmasına yol açabilir.

Uzaklaştırma Kararından Sonra Aile Konutunun Kirasını Kim Öder?

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun’un 5. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca hâkim, şiddet uygulayan kişinin müşterek konuttan uzaklaştırılmasına ve konutun korunan kişiye tahsis edilmesine karar verebilir.

Konutun kiralık olması, bu tedbirin uygulanmasına engel değildir. Ancak konutun kadına tahsis edilmesi, kira sözleşmesindeki taraf sıfatlarını veya kira ödeme borcunu değiştirmez.

6284 sayılı Kanuna İlişkin Uygulama Yönetmeliği’nin 19. maddesinin üçüncü fıkrasında, uzaklaştırma tedbirinin uygulanmasının şiddet uygulayanın konutun kira, elektrik, su, telefon, doğal gaz ve benzeri giderlerini karşılamaya devam etmesine engel oluşturmayacağı açıkça düzenlenmiştir.

Aynı hüküm uyarınca hâkim, koruma kararı süresince uzaklaştırılan kişinin aile konutunun kira sözleşmesini feshetmemesine, mevcut yükümlülüklerinin devamına ve uygun göreceği diğer tedbirlere karar verebilir.

Bu düzenleme karşısında kira sözleşmesinin tarafı olan erkek, yalnızca konuttan uzaklaştırıldığı ve artık taşınmazda yaşamadığı gerekçesiyle kiraya verene karşı kira ödeme borcundan kurtulamaz.

Bununla birlikte konutun kadına tahsis edilmesine karar verilmesi ile uzaklaştırılan eşin kira giderlerini karşılamaya devam etmesine yönelik ayrıca tedbir alınması birbirinden farklıdır. Konut tahsisi kararı, belirli bir kira bedelinin kadına ödenmesine ilişkin eda hükmü oluşturmaz.

Kira Sözleşmesi Yalnızca Erkeğin Adınaysa Kirayı Kim Öder?

Aile konutu olarak kullanılan taşınmazın kira sözleşmesi yalnızca erkek tarafından imzalanmışsa, kiraya verene karşı sözleşmeden doğan kira ödeme yükümlülüğü kural olarak erkeğe aittir.

Erkeğin 6284 sayılı Kanun kapsamında uzaklaştırılması ve konutun kadına tahsis edilmesi, bu yükümlülüğü sona erdirmez. Kadının konutta yaşamaya devam etmesi de onu kira sözleşmesinin tarafı hâline getirmez.

Örneğin, aylık 30.000 TL kira bedeli bulunan bir aile konutunun kira sözleşmesi yalnızca erkek tarafından imzalanmış ve daha sonra erkeğin uzaklaştırılmasına, konutun kadına tahsis edilmesine karar verilmiş olsun. Kadın kira sözleşmesine taraf değilse ve sonradan sözleşmeye katılmamışsa, yalnızca konutta kalması nedeniyle sözleşmeden doğan kira borcunun müteselsil borçlusu hâline gelmez.

Kiraya veren, sözleşmeden doğan kira alacağını kiracı sıfatı bulunan erkekten talep edebilir.

Ancak erkek kira borcunu ödemezse kiraya verenin kanuni şartlar çerçevesinde tahliye talebinde bulunması mümkündür. Kadının aile mahkemesi kararıyla konutta kalmaya hak kazanmış olması, kiraya verenin kira alacağına dayalı haklarını ortadan kaldırmaz.

Bu nedenle yalnızca erkeğin kiracı olduğu konutlarda, uzaklaştırma kararının yanında kira yükümlülüğünün devamına ilişkin tedbirler alınmalıdır.

Kira Sözleşmesi Her İki Eşin Adınaysa Müteselsil Sorumluluk Devam Eder mi?

Kira sözleşmesinin her iki eş tarafından imzalanması hâlinde kira borcundan sorumluluk, sözleşmenin hükümlerine ve Türk Borçlar Kanunu’nun müteselsil borçluluğa ilişkin düzenlemelerine göre belirlenir.

Türk Borçlar Kanunu’nun 162. maddesi uyarınca müteselsil borçluluk, borçluların her birinin borcun tamamından sorumlu olmayı kabul etmesi veya kanunda öngörülen durumlarda doğar.

Eşlerin birlikte kiracı olması, müteselsil borçluluk bulunduğu anlamına gelmez. Bununla birlikte kira sözleşmesinde müteselsil sorumluluk kararlaştırılmışsa kiraya veren, kira bedelinin tamamını eşlerden herhangi birinden isteyebilir.

Türk Borçlar Kanunu’nun 163. maddesi gereğince alacaklı, müteselsil borçluların tamamına veya yalnızca birine başvurabilir.

Dolayısıyla her iki eşin müteselsil kiracı olduğu bir konutun kadına tahsis edilmesi, kadının kiraya verene karşı kira ödeme sorumluluğunu sona erdirmez. Uzaklaştırılan erkek de konutta yaşamamaya başlaması nedeniyle aynı sorumluluktan kurtulamaz.

Ancak kiraya verene karşı sorumluluk ile eşlerin kendi aralarındaki kira giderine katlanma yükümlülüğü farklıdır. Kadının kiraya verene karşı müteselsil borçlu olması, eşler arasındaki iç ilişkide kira giderinin mutlaka yarısından sorumlu olacağı anlamına gelmez.

Eşlerin ekonomik durumları, evlilik birliğinin giderlerine katılma yükümlülükleri ve mahkeme tarafından verilen mali tedbir kararları, nihai sorumluluğun belirlenmesinde etkili olabilir.

Kadın Kira Sözleşmesini İmzalamamışsa Müteselsil Borçlu Olur mu?

Türk Medeni Kanunu’nun 194. maddesinin dördüncü fıkrası, kira sözleşmesini imzalamayan eşin sonradan sözleşmenin tarafı olmasına imkân tanımaktadır.

Bu hükme göre aile konutu eşlerden biri tarafından kiralanmışsa, sözleşmenin tarafı olmayan eş kiraya verene yapacağı bildirimle sözleşmenin tarafı hâline gelir ve diğer eşle birlikte müteselsilen sorumlu olur.

Sözleşmeye katılmak için kiraya verenin ayrıca kabul beyanında bulunması gerekmez. Kanunda öngörülen bildirimin yapılmasıyla kiracı olmayan eş, kira ilişkisinin tarafı hâline gelir.

Ancak bu işlem yalnızca hak sağlamaz; kira borçlarından müteselsil sorumluluk da doğurur.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 20.10.2025 tarihli, 2025/3374 E., 2025/4997 K. sayılı kararında, aile konutuna ilişkin bildirimin geçmişe etkili olmadığı ve kiracı olmayan eşin sözleşmeden doğan yükümlülüklerinin bildirim tarihinden itibaren ortaya çıktığı kabul edilmiştir. Kararda, bildirimden önce kiracı eş tarafından geçerli biçimde verilen tahliye taahhüdünün sonradan yapılan bildirim nedeniyle geçersiz hâle gelmeyeceği de benimsenmiştir.

Bu nedenle kadın, sırf aile konutunda yaşamaya devam ettiği veya konut kendisine tahsis edildiği için müteselsil kira borçlusu olmaz. Müteselsil sorumluluk, sözleşmenin tarafı olması veya TMK m. 194 kapsamında sonradan sözleşmeye katılması gibi hukuki sebeplere dayanmalıdır.

Özellikle ekonomik imkânları sınırlı olan ve kira borcunu karşılayamayacak durumdaki kadın bakımından sözleşmeye katılmanın mali sonuçları önemlidir. Aile konutunu korumak amacıyla yapılan bildirim, kadının kira borcunun tamamından sorumlu tutulmasına yol açabilir.

Bu sebeple kira sözleşmesine katılma, tahliyeye karşı başvurulabilecek hukuki imkânlardan biri olmakla birlikte en elverişli koruma yöntemi değildir.

Uzaklaştırma Kararı Kadının Müteselsil Kira Sorumluluğunu Ortadan Kaldırır mı?

Kadının kira sözleşmesinden doğan müteselsil sorumluluğu bulunuyorsa, konutun kendisine tahsis edilmesi bu sorumluluğu ortadan kaldırmaz.

6284 sayılı Kanun kapsamında verilen konut tahsisi kararı, şiddet uygulayan eşin konuttan uzaklaştırılması ve korunan kişinin konutta yaşamaya devam edebilmesi amacıyla düzenlenmiştir.

Bu karar, kiraya veren ile kiracılar arasındaki sözleşmeden doğan borç ilişkisini değiştirmez.

Bununla birlikte mahkeme tarafından kira giderinin uzaklaştırılan eş tarafından karşılanmasına ilişkin bir tedbir alınması hâlinde, eşler arasındaki ekonomik sorumluluk farklı şekilde değerlendirilebilir.

Kadının kiraya verene karşı kira borcunu ödemek zorunda kalması, bu giderin eşler arasındaki iç ilişkide mutlaka kadın üzerinde kalacağı anlamına gelmez.

Uzaklaştırılan Eşin Kirayı Ödemeye Devam Etmesine Tedbiren Karar Verilebilir mi?

6284 sayılı Kanuna İlişkin Uygulama Yönetmeliği’nin 19. maddesinin üçüncü fıkrası, hâkime uzaklaştırılan kişinin aile konutuna ilişkin mevcut yükümlülüklerinin devamı konusunda tedbir alma yetkisi tanımaktadır.

Bu kapsamda, somut olayın koşullarına ve hâkimin takdirine bağlı olarak, kira sözleşmesinin tarafı olan uzaklaştırılmış eşin kira ödeme yükümlülüğünün koruma kararı süresince devamına karar verilmesi talep edilebilir.

Özellikle uzaklaştırılan eşin kira ödemelerini durdurması nedeniyle kadının tahliye edilme tehlikesiyle karşılaşması, tedbir talebinin değerlendirilmesinde önem taşımaktadır.

Ancak Yönetmelik’te böyle bir tedbire imkân tanınmış olması, her olayda nafakadan bağımsız olarak ayrıca kira ödenmesine karar verileceği anlamına gelmez.

Hâkimin mevcut kira sözleşmesini, tarafların ekonomik durumlarını, nafaka kararının kapsamını ve koruma tedbirinin amacını değerlendirmesi gerekir.

Burada kira sözleşmesinden doğan mevcut yükümlülüğün devamına karar verilmesi ile tedbir nafakasına ek olarak yeni bir parasal ödeme yükümlülüğü oluşturulması arasında hukuki ayrım bulunmaktadır.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 24.02.2016 tarihli, 2015/15519 E., 2016/2536 K. sayılı kararında, tedbir nafakasının kira, elektrik, su, telefon ve yakıt gibi giderleri de kapsadığı, bu nedenle aynı ihtiyaçlar için nafakadan ayrı ödeme hükmü kurulmasının doğru olmadığı benimsenmiştir.

Ancak söz konusu karar, 6284 sayılı Kanun kapsamında uzaklaştırılan eşin mevcut kira sözleşmesinden doğan yükümlülüğünün devamına ilişkin özel tedbiri doğrudan incelememektedir.

Bu nedenle genel tedbir nafakasına ilişkin kararın, 6284 sayılı Kanun Uygulama Yönetmeliği’nin 19/3. maddesinde düzenlenen tedbir imkânını tamamen ortadan kaldırdığı kabul edilemez.

Bununla birlikte 6284 kapsamında kira bedelinin nafakadan bağımsız olarak ödenmesine hükmedilmesini açıkça kabul eden, somut içeriği doğrulanmış bir yüksek mahkeme kararı bulunmadıkça, bu yönde tedbir verilmesinin yerleşik uygulama olduğu da söylenemez.

Kira ödeme yükümlülüğünün devamına ilişkin tedbir talebinin kabul edilip edilmeyeceği, somut olayın koşullarına ve hâkimin takdirine bağlıdır.

Nafakaya Hükmedilmişse Ayrıca Kira Ödenmesine Karar Verilebilir mi?

Kadın lehine tedbir nafakasına hükmedilmiş olması, uzaklaştırılan eşin kira sözleşmesinden doğan mevcut ödeme yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz. 6284 sayılı Kanun Uygulama Yönetmeliği’nin 19/3. maddesi uyarınca hâkimden, koruma kararı süresince bu yükümlülüğün devamına ilişkin tedbir alınması talep edilebilir.

Ancak tedbir nafakası barınma giderlerini de kapsadığından, hâkim kira giderinin nafaka kapsamında karşılandığını değerlendirerek ayrıca kira ödenmesine karar vermeyebilir. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 24.02.2016 tarihli, 2015/15519 E., 2016/2536 K. sayılı kararında da nafaka kapsamında değerlendirilen kira ve diğer konut giderleri için ayrıca ödeme hükmü kurulmasına ilişkin sınırlayıcı yaklaşım benimsenmiştir.

Bununla birlikte mevcut kira sözleşmesinden kaynaklanan ödeme yükümlülüğünün devamına yönelik 6284 kapsamındaki özel tedbir ile nafakaya ek bir parasal yükümlülük getirilmesi aynı hukuki nitelikte değildir. Bu ayrımın somut olayda kabul edilip edilmeyeceği hâkimin takdirindedir.

Özellikle kira sözleşmesinin tarafı olan eşin kira ödemelerini kesmesi nedeniyle korunan kişinin tahliye tehlikesiyle karşılaşması, kira ödeme yükümlülüğünün devamına ilişkin tedbir talebinin değerlendirilmesinde önem taşır.

Uzaklaştırılan Erkek Kirayı Kasten Ödemezse Kadın Ne Yapabilir?

Kira sözleşmesini imzalayan erkeğin uzaklaştırma kararı sonrasında kira ödemelerini durdurması, konutta kalan kadının barınma hakkını doğrudan etkileyebilir.

Özellikle erkeğin ödeme gücü bulunduğu hâlde kira borcunu ödemeyerek kadının tahliyesini sağlamaya çalışması, somut olayın koşullarına göre ekonomik şiddet kapsamında değerlendirilebilecek bir davranıştır.

Ancak her kira borcunun ödenmemesi ekonomik şiddet olarak kabul edilemez. Erkeğin ödeme gücü, ödemelerin hangi tarihte kesildiği, taraflar arasındaki yazışmalar, daha önceki ödeme düzeni ve davranışın amacı birlikte değerlendirilmelidir.

Kadın, 6284 kapsamında verilmiş konut tahsisi kararının kira borcunun ödenmemesi nedeniyle fiilen etkisiz kalacağını ileri sürerek aile mahkemesinden ek tedbirler talep edebilir.

Bu kapsamda, hâkimin takdirine bağlı olarak Yönetmelik m. 19/3 uyarınca kira sözleşmesinin feshedilmemesine, uzaklaştırılan kişinin mevcut yükümlülüklerinin devamına ve uygun görülecek diğer tedbirlere karar verilmesi istenebilir.

Bunun yanında Türk Medeni Kanunu’nun 197. maddesi kapsamında mali önlemler, 198. maddesi kapsamında erkeğin borçlularına yönelik ödeme emri ve koşulları varsa nafaka talebi gündeme gelebilir.

Bununla birlikte aile mahkemesine yapılan başvuru, kiraya verenin başlatmış olduğu tahliye takibini durdurmaz. Bu nedenle kira borcuna dayalı tahliye işlemleri başlamışsa icra hukukundan doğan süreler ve başvuru yolları ayrıca değerlendirilmelidir.

Aile Konutunun Kadına Özgülenmesi Tahliye İşlemlerini Durdurur mu?

Aile mahkemesinin aile konutunu kadına özgülemesi, kira borcunun ödenmemesi nedeniyle başlatılan tahliye işlemlerini durdurmaz.

Konut tahsisi kararı, eşler arasındaki konuttan yararlanma ilişkisini düzenler. Ancak kiraya verenin kira sözleşmesinden kaynaklanan alacak ve tahliye haklarını sona erdirmez.

Bu konuda Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 02.05.2018 tarihli, 2017/4794 E., 2018/11923 K. sayılı kararı dikkate alınmalıdır.

Anılan kararda, kira borcunun ödenmemesi nedeniyle kesinleşen icra takibine dayalı tahliye talebinde, aile mahkemesince konutun kiracı olmayan eşe tahsis edilmiş olmasının kiraya verene karşı sonuçları değerlendirilmiştir.

Yargıtay, Türk Medeni Kanunu’nun 169. maddesi kapsamında verilen konut tahsisi kararının, davanın tarafı olmayan kiraya vereni bağlamadığını kabul etmiştir. Ayrıca kiracı olmayan eşin takip tarihine kadar TMK m. 194 kapsamında kiraya verene bildirim yapmamış olması nedeniyle kira sözleşmesinin tarafı hâline gelmediği belirtilmiştir.

Bu gerekçelerle, yalnızca konut tahsisi kararına dayanılarak tahliye talebinin reddedilmesi hukuka uygun bulunmamıştır.

Karar, aile mahkemesince verilen konut tahsisinin kiraya verene karşı bir tahliye engeli oluşturmadığını göstermektedir.

Bununla birlikte söz konusu karar TMK m. 169 kapsamında verilen konut tahsisine ilişkindir. 6284 sayılı Kanun Uygulama Yönetmeliği’nin 19/3. maddesi uyarınca ayrıca kira sözleşmesinin feshedilmemesine ve mevcut yükümlülüklerin devamına ilişkin tedbir verilmesinin sonuçları, bu kararla doğrudan çözümlenmiş değildir.

6284 sayılı Kanun kapsamında verilen kira sözleşmesine ilişkin özel tedbirin içeriği ve kiraya verene bildirilmiş olması ayrıca değerlendirilmelidir. Ancak bu tür bir tedbirin varlığı da tahliye işlemlerinin duracağı şeklinde yorumlanamaz.

Kira Borcunun Ödenmemesi Nedeniyle Tahliye Takibi Başlatılırsa Kadın Hangi Haklara Sahiptir?

Kira borcunun ödenmemesi hâlinde kiraya veren, Türk Borçlar Kanunu’nun 315. maddesi ve İcra ve İflas Kanunu’nun 269 ve devamı maddeleri uyarınca kira alacağının tahsili ile kiralananın tahliyesini talep edebilir.

Konut ve çatılı işyeri kiralarında temerrüt nedeniyle sözleşmenin feshedilmesi için kiracıya en az otuz günlük ödeme süresi verilmesi gerekir.

İcra yoluyla başlatılan tahliye takiplerinde ödeme emrine itiraz süresi kural olarak yedi gündür. Otuz günlük ödeme süresi ile yedi günlük itiraz süresi birbirinden farklıdır.

Kadının bu süreçteki hukuki durumu, kira sözleşmesine taraf olup olmadığına ve tahliye takibinin hangi aşamada bulunduğuna göre değişir.

Kadın kira sözleşmesinin tarafı değilse ve TMK m. 194 kapsamında bildirimde bulunmamışsa, sırf aile konutunda yaşamaya devam etmesi onun takip borçlusu hâline geldiği anlamına gelmez. Bununla birlikte aile konutunun kendisine tahsis edilmiş olması da kesinleşen tahliye işlemlerini engellemez.

Kira borcunun ödenmemesi nedeniyle başlatılan takipte, kira borcunun süresi içerisinde ödenmesi tahliyeyi önleyebilir. Ancak ödeme süresi geçirildikten ve tahliye hakkı doğduktan sonra yapılan ödeme, tahliyenin önlenmesini sağlamaz.

Kadın TMK m. 194 Bildirimini Tahliye Takibinden Sonra Yaparsa Tahliye Durur mu?

Türk Medeni Kanunu’nun 194. maddesi uyarınca kiracı olmayan eşin kiraya verene bildirim yaparak kira sözleşmesinin tarafı hâline gelmesi, tahliye işlemleri bakımından önemli usul sonuçları doğurur.

Türk Borçlar Kanunu’nun 349. maddesine göre kiraya veren, bildirimle kira sözleşmesinin tarafı hâline gelen eşe de fesih bildirimini ve fesih ihtarına bağlı ödeme süresini ayrıca bildirmek zorundadır.

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 18.04.2018 tarihli, 2016/30367 E., 2018/3319 K. sayılı kararında, TMK m. 194 kapsamında kira sözleşmesinin tarafı hâline gelen eş bakımından tahliye isteminin bölünmezliği ve zorunlu takip arkadaşlığı üzerinde durulmuştur.

Ancak bildirimin hangi tarihte yapıldığı önemlidir.

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 02.05.2018 tarihli, 2017/4794 E., 2018/11923 K. sayılı kararında, kiracı olmayan eşin takip tarihine kadar kiraya verene bildirimde bulunmamış olması dikkate alınmıştır.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 20.10.2025 tarihli, 2025/3374 E., 2025/4997 K. sayılı kararında ise sonradan yapılan bildirimin, bildirim öncesinde geçerli olarak verilmiş tahliye taahhüdünü geçmişe etkili biçimde geçersiz kılamayacağı benimsenmiştir.

Bu kararlar birlikte değerlendirildiğinde, tahliye takibinden sonra yapılan aile konutu bildiriminin önceki bütün işlemleri geçersiz hâle getirdiği söylenemez.

Ayrıca kadın, TMK m. 194 kapsamında bildirim yaparak kira sözleşmesinin tarafı hâline geldiğinde, bildirim sonrasında doğan kira borçlarından diğer eşle birlikte müteselsilen sorumlu olacaktır.

Dolayısıyla yalnızca tahliyeyi önlemek amacıyla kira sözleşmesine katılmanın, kadının ekonomik durumu bakımından yeni bir borç yükü oluşturabileceği göz önünde bulundurulmalıdır.

Kadın Müteselsil Borçlu Olmadan Kira Borcu Nedeniyle Tahliyeyi Önleyebilir mi?

Kira sözleşmesinin tarafı olmayan kadın, tahliye tehlikesiyle karşılaştığında müteselsil borçluluk üstlenmeden de bazı hukuki imkânlardan yararlanabilir.

Öncelikle Türk Borçlar Kanunu’nun 83. maddesi uyarınca borcun bizzat borçlu tarafından ifasında alacaklının özel menfaati bulunmadıkça, borç üçüncü kişi tarafından da yerine getirilebilir.

Bu nedenle kadın, kira sözleşmesinin tarafı olmamasına rağmen kira borcunu ödeyerek temerrüt nedeniyle tahliye tehlikesini ortadan kaldırmaya çalışabilir. Ancak ödemenin tahliyeyi önleyebilmesi, takip veya fesih sürecindeki kanuni sürelerin henüz geçirilmemiş olmasına bağlı olabilir.

Bunun yanında kadın, 6284 sayılı Kanun kapsamında aile mahkemesinden kira sözleşmesinin feshedilmemesi ve mevcut kira ödeme yükümlülüklerinin devamına ilişkin tedbirler talep edebilir.

Türk Medeni Kanunu’nun 197 ve 198. maddeleri kapsamında alınabilecek mali önlemler de kadının kira giderini karşılamak için kendi adına kira sözleşmesine katılmasını zorunlu kılmaz.

Bununla birlikte bu hukuki imkânların hiçbiri, ödenmemiş kira borcunu sona erdirmez veya kiraya verenin kanundan doğan tahliye hakkını ortadan kaldırmaz.

TMK m. 198 Uyarınca Uzaklaştırılan Erkeğin Maaşından Kira Gideri İçin Ödeme Yapılması İstenebilir mi?

Türk Medeni Kanunu’nun 198. maddesi, eşlerden birinin evlilik birliğinin giderlerine katılma yükümlülüğünü yerine getirmemesi hâlinde başvurulabilecek özel bir mali önlem düzenlemektedir.

Maddeye göre eşlerden biri birliğin giderlerine katılma yükümlülüğünü yerine getirmezse hâkim, onun borçlularına yapacakları ödemenin tamamını veya bir kısmını diğer eşe yapmalarını emredebilir.

Bu düzenleme, eşin gelirlerinin bir bölümünün aile giderlerinin karşılanması amacıyla diğer eşe yönlendirilmesine imkân tanımaktadır.

Örneğin kira sözleşmesini imzalayan ve düzenli maaş geliri bulunan erkek, uzaklaştırma kararından sonra aile konutunun kira giderlerine katılma yükümlülüğünü yerine getirmiyorsa, koşulları mevcut olduğu takdirde TMK m. 198 kapsamında işverenine yönelik ödeme emri verilmesi talep edilebilir.

Hâkim, eşlerin ekonomik durumunu, aile giderlerini ve yerine getirilmeyen yükümlülüğün kapsamını değerlendirerek erkeğin işvereninin veya başka bir borçlusunun belirli ödemeleri doğrudan kadına yapmasına karar verebilir.

Bu tedbirin önemli özelliği, kadının kira sözleşmesine katılarak müteselsil borçlu olmasını zorunlu kılmamasıdır.

Ancak TMK m. 198 kapsamında ödeme emri verilmesi otomatik değildir. Hâkimin somut olayda eşin aile giderlerine katılma yükümlülüğünü yerine getirmediğini değerlendirmesi ve uygun görmesi gerekir.

Ayrıca bu hüküm, kiraya verene doğrudan kira alacağını tahsil etme yetkisi veren bir icra düzenlemesi değildir. Hâkimin kararıyla, borçlu eşe yapılacak ödemenin diğer eşe yönlendirilmesi söz konusudur.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 18.02.2013 tarihli, 2013/1605 E., 2013/2391 K. sayılı kararında da TMK m. 198’in evlilik birliğinin korunmasına yönelik mali önlemlerden biri olduğu açıklanmıştır.

Bu hüküm, uzaklaştırılan eşin kira ödemelerini kesmesi hâlinde değerlendirilmesi gereken hukuki imkânlardan biridir. Bununla birlikte sırf kira ödenmediği gerekçesiyle her olayda işverene ödeme emri verileceği söylenemez.

TMK m. 197 Kapsamında Kira Giderlerinin Karşılanması Talep Edilebilir mi?

Türk Medeni Kanunu’nun 197. maddesi uyarınca ortak hayat nedeniyle eşlerden birinin kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düşmüşse, eşin ayrı yaşama hakkı bulunmaktadır.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hâkim, eşlerden birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemler alabilir.

Uzaklaştırma kararı nedeniyle eşlerin ayrı yaşamaya başlaması hâlinde bu hüküm kapsamında mali önlemler alınması gündeme gelebilir.

Kira bedelini karşılayacak yeterli ekonomik imkânı bulunmayan kadın, erkeğin evlilik birliğinin giderlerine katılma yükümlülüğünü yerine getirmediğini ileri sürerek parasal katkıya ilişkin tedbir talep edebilir.

Bu nedenle kira gideri için parasal katkı talebinde bulunulması mümkün olmakla birlikte, nafakadan bağımsız olarak ayrıca kira bedeline hükmedilmesi konusunda hâkimin somut olayın koşullarını değerlendirmesi gerekir.

Uzaklaştırma Kararında Nafaka ve Kira Ayrı Ayrı İstenebilir mi?

Uzaklaştırma kararı verilmesi, kadının tedbir nafakası talep etmesine engel değildir.

6284 sayılı Kanun’un 5. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca şiddet uygulayan kişinin ailenin geçimini sağlayan veya geçimine katkıda bulunan kişi olması hâlinde, daha önce nafakaya hükmedilmemişse hâkim talep edilmese dahi tedbir nafakasına karar verebilir.

Nafakanın amacı, korunan kişinin ve koşulları bulunduğunda çocukların geçim ihtiyaçlarının karşılanmasıdır. Kira gideri de barınma ihtiyacının bir parçasıdır.

Bununla birlikte nafaka borcu ile kira sözleşmesinden doğan ödeme borcu aynı hukuki ilişkiye dayanmaz.

Örneğin kira sözleşmesi yalnızca erkek tarafından imzalanmışsa, erkek kiraya verene karşı kira ödeme borcunu sürdürürken kadın lehine ayrıca tedbir nafakasına karar verilebilir.

Ancak erkeğin kira giderini fiilen karşılıyor olması nafaka miktarının belirlenmesinde dikkate alınabilir. Böylece aynı barınma giderinin iki ayrı ödeme yükümlülüğü kapsamında mükerrer karşılanması önlenebilir.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 24.02.2016 tarihli, 2015/15519 E., 2016/2536 K. sayılı kararı, genel tedbir nafakası kapsamında kira ve diğer zorunlu giderlerin ayrıca hüküm altına alınmasına ilişkin sınırlayıcı yaklaşımı ortaya koymaktadır.

Buna karşılık 6284 sayılı Kanun Uygulama Yönetmeliği’nin 19/3. maddesinde düzenlenen mevcut kira yükümlülüğünün devamına ilişkin tedbirin, nafakadan farklı hukuki niteliği bulunduğu ileri sürülebilir.

Bu nedenle nafaka ile kira yükümlülüğünün ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekir. Ancak nafakadan bağımsız kira ödeme tedbirinin verilmesi, somut olayın koşullarına ve hâkimin takdirine bağlıdır.

Tedbir Nafakası Kira Bedelinden Yüksek Olmak Zorunda mı?

Tedbir nafakasının mutlaka kira bedelinden yüksek olması veya en az kira bedeli kadar belirlenmesi gerektiğine ilişkin bir kanun hükmü bulunmamaktadır.

Nafaka miktarı belirlenirken eşlerin ekonomik ve sosyal durumları, gelirleri, ihtiyaçları, yaşam düzeyleri, çocukların giderleri ve ödeme gücü dikkate alınır.

Örneğin aylık 25.000 TL kira bedeli bulunan konutta yaşayan kadın lehine mutlaka 25.000 TL’nin üzerinde nafaka belirlenmesi gerektiği söylenemez. Erkeğin geliri dikkate alınır.

Bununla birlikte kira bedeli, barınma ihtiyacının belirlenmesinde önemli bir giderdir. Özellikle kadının ekonomik gücünün sınırlı olduğu ve erkeğin kira giderini karşılamadığı durumlarda, mevcut kira sözleşmesi ve ödeme belgeleri nafaka miktarının takdirinde önem taşıyabilir.

Nafakanın kira bedelinden düşük belirlenmiş olması hukuka aykırılık oluşturmaz.

Kira Bedelini Ödeyen Erkek Bu Tutarı Nafakadan Düşebilir mi?

Erkeğin kira sözleşmesinden doğan borcunu kiraya verene ödemesi, bu ödemenin tedbir nafakası yerine geçtiği anlamına gelmez.

Kira borcu ile mahkemece hükmedilmiş nafaka borcu farklı hukuki yükümlülükler olabilir.

Bu nedenle erkek, kiraya verene yaptığı ödemeleri tek taraflı olarak nafaka borcundan mahsup edemez. Mahkeme kararının içeriği, ödemenin hangi borca ilişkin olduğu ve tarafların hukuki durumları değerlendirilmelidir.

Bununla birlikte erkeğin kira giderini karşılıyor olması, nafakanın ilk kez belirlenmesi veya koşullarının değişmesi nedeniyle yeniden değerlendirilmesi sırasında dikkate alınabilecek ekonomik bir unsurdur.

Kira ödemesinin nafaka miktarının takdirinde dikkate alınması ile doğmuş nafaka borcundan mahsup edilmesi birbirinden farklıdır.

Kira Borcunun Kasten Ödenmemesi Ekonomik Şiddet Sayılır mı?

6284 sayılı Kanun, şiddeti yalnızca fiziksel saldırılarla sınırlı olarak düzenlememektedir. Ekonomik zarar veya ekonomik zarar görme ihtimali doğuran davranışlar da somut koşullarına göre şiddet kapsamında değerlendirilebilir.

Kira sözleşmesini imzalayan erkeğin uzaklaştırma kararından sonra, ödeme gücü bulunmasına rağmen kira bedellerini özellikle ödememesi ve bu yolla kadının tahliye edilmesini amaçlaması ekonomik şiddet iddiasına konu olur.

Kira Nedeniyle Tahliye Tehlikesi Bulunan Kadın İçin Barınma Tedbiri Alınabilir mi?

Kira borcunun ödenmemesi nedeniyle aile konutunun kaybedilmesi tehlikesi ortaya çıktığında, kadının barınma ihtiyacı yalnızca kira sözleşmesinden doğan haklarla sınırlı olarak değerlendirilmemelidir.

6284 sayılı Kanun’un 3. maddesi kapsamında korunan kişi ve gerekli hâllerde beraberindeki çocuklar için uygun barınma yeri sağlanmasına yönelik koruyucu tedbirler alınabilir.

Ayrıca şartları bulunduğunda geçici maddi yardım ve diğer destek mekanizmaları gündeme gelebilir.

Bu önlemler, kiraya verenin kira alacağını ortadan kaldırmaz. Bununla birlikte mevcut aile konutunda kalmanın sağlanamaması hâlinde korunan kişinin barınma ihtiyacının karşılanması bakımından önem taşımaktadır.

Özellikle tahliye süreci ilerlemiş ve kadının başka bir konutta yaşamaya yetecek ekonomik imkânı bulunmuyorsa, barınma ihtiyacına yönelik koruyucu tedbirlerin değerlendirilmesi gerekebilir.

Anlaşmalı Boşanma Protokolünde Kiranın Erkek Tarafından Ödenmesi Kararlaştırılabilir mi?

Eşler, anlaşmalı boşanma protokolünde kadının belirli bir süre konutta yaşamaya devam edeceğini ve bu süre içerisinde kira giderlerinin erkek tarafından karşılanacağını kararlaştırabilir.

Bu yükümlülük, nafakadan ayrı bir mali taahhüt olarak düzenlenebilir. Ancak protokolde kararlaştırılan kira ödeme yükümlülüğünün hukuki niteliği, süresi ve boşanma kararının hüküm fıkrasında nasıl yer aldığı önemlidir.

Örneğin erkek, boşanmanın kesinleşmesinden itibaren iki yıl boyunca kadının oturduğu konutun kira bedelini ödemeyi üstlenebilir. Böyle bir düzenlemede ödemenin miktarı, zamanı, süresi ve ödeme yapılacak kişi açıkça belirlenmelidir.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 07.06.2023 tarihli, 2023/4328 E., 2023/3065 K. sayılı kararında, anlaşmalı boşanma protokolünde kadının konutta bedelsiz oturması ve konut giderlerinin erkek tarafından karşılanmasına ilişkin yükümlülüğün kaldırılması talebi değerlendirilmiş; somut olayda talebin reddi hukuka uygun bulunmuştur.

Bu karar, anlaşmalı boşanma protokolünde konut giderlerine ilişkin yükümlülüklerin kararlaştırılabileceğini göstermektedir.

Ancak anlaşmalı boşanma protokolünden doğan kira ödeme yükümlülüğü ile 6284 kapsamında verilen geçici konut tahsisi ve kira giderlerine ilişkin tedbirler farklı hukuki sebeplere dayanır.

Anlaşmalı Boşanma Protokolünde Belirlenen Kira Bedeli Ödenmezse Nasıl İcra Edilir?

Anlaşmalı boşanma protokolünde erkeğin kira bedelini ödemesi kararlaştırılmışsa, bu yükümlülüğün ilamlı icraya konu edilip edilemeyeceği mahkeme kararının içeriğine bağlıdır.

Protokolün mahkemece onaylanmış olması, protokoldeki bütün taahhütlerin ilamlı icraya elverişli hâle gelmesi anlamına gelmez.

İlamlı icra bakımından, hüküm fıkrasında yerine getirilmesi gereken edimin açık ve belirli şekilde düzenlenmiş olması önemlidir.

Kira ödeme yükümlülüğünün miktarı, süresi ve ödeme koşulları icraya elverişli bir eda hükmü oluşturacak biçimde karara geçirilmişse, koşulları bulunduğunda ilamlı icra takibi yapılabilir.

Buna karşılık protokolde yer alan ancak mahkeme hükmünde icraya elverişli biçimde düzenlenmeyen kira taahhütleri bakımından doğrudan ilamlı icra takibi mümkün olmayabilir. Bu durumda alacağın niteliğine göre ilamsız icra takibi veya alacak davası gündeme gelebilir.

Kira bedelinin doğrudan kiraya verene ödenmesinin kararlaştırılması, belirli bir miktarın kadına ödenmesinin üstlenilmesi veya yükümlülüğün nafakayla ilişkilendirilmesi, takip yolunun belirlenmesinde önem taşıyabilir.

Kiralık Aile Konutunun Kadına Tahsis Edilmesinde Kira Borcunun ve Barınma Hakkının Korunması

6284 sayılı Kanun kapsamında kiralık aile konutunun kadına tahsis edilmesi, korunan kişinin güvenli biçimde barınmasını sağlamaya yönelik önemli bir tedbirdir. Bununla birlikte konutun kadına özgülenmesi, kira sözleşmesinden doğan borçları ortadan kaldırmaz ve kiraya verenin kira alacağına dayalı tahliye hakkını engellemez.

Kira sözleşmesini yalnızca erkeğin imzaladığı durumlarda, erkeğin konuttan uzaklaştırılması kira ödeme yükümlülüğünü sona erdirmez. Kadının kira sözleşmesinin tarafı olmadığı hâllerde ise yalnızca konutta kalmaya devam etmesi nedeniyle müteselsil kira borçlusu hâline gelmesi söz konusu değildir.

Kadının TMK m. 194 kapsamında sözleşmeye katılması mümkün olmakla birlikte, bu işlem müteselsil kira sorumluluğu doğurduğundan her somut olayda uygun bir koruma yöntemi olmayabilir.

Uzaklaştırılan eşin kira bedellerini ödemeyerek kadının tahliye edilmesine yol açmaya çalıştığı durumlarda, 6284 sayılı Kanun Uygulama Yönetmeliği’nin 19/3. maddesi kapsamında mevcut kira ödeme yükümlülüğünün devamına yönelik tedbir alınması talep edilebilir. Böyle bir tedbirin verilip verilmeyeceği hâkimin takdirine bağlıdır.

Bunun yanında Türk Medeni Kanunu’nun 197. maddesi kapsamında parasal katkıya ilişkin önlemler ve 198. maddesi kapsamında uzaklaştırılan eşin borçlularına ödeme emri verilmesi, koşulları bulunduğu takdirde değerlendirilebilecek hukuki imkânlardır. Nafaka ve 6284 sayılı Kanun kapsamında diğer koruyucu tedbirler de somut olayın özelliklerine göre gündeme gelebilir.

Kira borcunun ödenmemesi nedeniyle tahliye işlemleri başlatılmışsa, aile mahkemesince verilen konut tahsisi kararının tahliyeyi durdurmayacağı göz önünde bulundurulmalıdır. Tahliye takibinin aşaması, kira borcunun ödeme süresi, kadının sözleşmeye taraf olup olmadığı ve varsa kira sözleşmesine ilişkin özel tedbirin kapsamı ayrı ayrı incelenmelidir.

Kiralık aile konutunun korunması, yalnızca eşlerden hangisinin konutta kalacağının belirlenmesinden ibaret değildir. Koruma kararının fiilen uygulanabilmesi, kira ödeme yükümlülüğünün hukuki niteliğinin doğru belirlenmesine ve tahliye tehlikesi karşısında aile hukuku, kira hukuku ve icra hukukundan kaynaklanan tedbirlerin birlikte değerlendirilmesine bağlıdır.

Ev Sahibiyle Telefonda Görüştüm ve Kiraları Hesabına Havale Etmeye Başladım. Kira Sözleşmesinin Tarafı Olur muyum?

Uzaklaştırma kararı sonrasında kiralık aile konutunda yaşamaya devam eden kadının, ev sahibiyle telefonla görüşerek kira bedellerini kendi hesabından ödemeye başlaması, kira sözleşmesinin tarafı hâline geldiği anlamına gelmez. Kira sözleşmesi yalnızca erkek tarafından imzalanmışsa, kadının yaptığı ödemelerin hukuki niteliği ile kira sözleşmesine katılma iradesi birbirinden ayrı değerlendirilmelidir.

Türk Borçlar Kanunu’nun 83. maddesi uyarınca borcun bizzat borçlu tarafından ifasında alacaklının özel bir menfaati bulunmadıkça borç, üçüncü kişi tarafından da yerine getirilebilir. Bu nedenle kadın, eşinin kira borcunu kiraya verenin banka hesabına havale ederek ödeyebilir. Ev sahibinin bu ödemeleri kabul etmesi veya kadının aylar boyunca düzenli kira ödemesi, kiracı sıfatı kazanmasına ya da kira borçlarından müteselsilen sorumlu olmasına neden olmaz.

Buna karşılık Türk Medeni Kanunu’nun 194. maddesinin dördüncü fıkrası, kira sözleşmesini imzalamayan eşin kiraya verene bildirimde bulunarak mevcut kira sözleşmesinin tarafı hâline gelmesine imkân tanımaktadır. Bu şekilde sözleşmeye katılmak için yeni bir kira sözleşmesi düzenlenmesi, ev sahibinin onayının alınması veya mevcut sözleşmenin yeniden imzalanması zorunlu değildir. Ancak bildirimin, yalnızca aile konutunda oturulduğunu haber vermekten ibaret olmayıp kira sözleşmesine taraf olma iradesini ortaya koyması gerekir.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 20.10.2025 tarihli, 2025/3374 E., 2025/4997 K. sayılı kararında, TMK m. 194 kapsamında yapılacak bildirimin kanunda belirli bir şekle bağlanmadığı ve kiracı olmayan eşin bildirimle sözleşmenin tarafı hâline geldiği kabul edilmiştir. Kararda, bildirimin geçmişe etkili olmadığı da vurgulanmıştır. Dolayısıyla kira sözleşmesine katılmanın hukuki sonuçları bakımından bildirimin yapıldığı tarih önem taşımaktadır.

Örneğin kadının ev sahibine yalnızca “Eşim uzaklaştırıldı, bundan sonra kiraları ben yatıracağım” demesi, mevcut kira borcunu üçüncü kişi olarak ödeme iradesi şeklinde değerlendirilebilir. Buna karşılık “Burası aile konutum, kira sözleşmesine ben de taraf olmak istiyorum” şeklindeki açıklaması TMK m. 194 kapsamında sözleşmeye katılma bildirimi niteliğinde olabilir. Telefon görüşmesinin içeriği, tarafların mesajlaşmaları, banka dekontları ve kira ilişkisinin sonraki dönemde nasıl yürütüldüğü birlikte değerlendirilerek gerçek irade belirlenmelidir. Bildirimin şekle bağlı olmaması, bildirimin yapıldığının ve içeriğinin ispat edilmesi gerekliliğini ortadan kaldırmaz.

Kadının TMK m. 194 kapsamında kira sözleşmesine katıldığı kabul edilirse, diğer eşle birlikte müteselsil kira borçlusu hâline gelir. Buna karşılık kiracı sıfatını da kazandığından, Türk Borçlar Kanunu’nun 349. maddesi uyarınca fesih bildiriminin ve fesih ihtarına bağlı ödeme süresinin kendisine de ayrıca bildirilmesi gerekir. Kira borcunun ödenmemesi nedeniyle başlatılacak tahliye takibinde ise her iki kiracının taraf olarak gösterilmesi zorunluluğu gündeme gelir.

Bu nedenle uzaklaştırma kararı sonrasında kadının ev sahibiyle doğrudan iletişim kurması ve kira ödemelerini üstlenmesi, kira sözleşmesine katıldığı anlamına gelmez. Belirleyici olan, kadının yalnızca eşinin borcunu ödeyip ödemediği veya TMK m. 194 kapsamında mevcut kira sözleşmesinin tarafı olma iradesini kiraya verene bildirip bildirmediğidir.

Uzaklaştırma Kararıyla Evde Kalan Kadına Haber Verilmeden Tahliye Takibi Başlatılabilir mi?

Kiralık aile konutunun uzaklaştırma kararıyla kadına tahsis edilmesi, kira sözleşmesinin taraflarını değiştirmez. Ancak kadının kira sözleşmesini başlangıçta imzalamış olması veya Türk Medeni Kanunu’nun 194. maddesi kapsamında sonradan sözleşmeye katılması hâlinde, kira borcunun ödenmemesine dayalı tahliye işlemlerinin her iki eşe yöneltilmesi gerekir.

Türk Borçlar Kanunu’nun 349. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, kiracı olmayan eşin bildirim yoluyla kira sözleşmesinin tarafı olması durumunda kiraya veren, fesih bildirimini ve fesih ihtarına bağlı ödeme süresini her iki eşe ayrı ayrı bildirmek zorundadır.

Bu nedenle kadın, tahliye takibinden önce TMK m. 194 kapsamında kira sözleşmesine katılmışsa, kiraya verenin yalnızca uzaklaştırılan erkeğe ihtar göndermesi yeterli değildir. Kira borcunun ödenmemesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 269 ve devamı maddeleri kapsamında Örnek 13 tahliye takibi başlatıldığında her iki eşin takipte borçlu olarak gösterilmesi ve tahliye ihtarlı ödeme emrinin her birine ayrı ayrı tebliğ edilmesi gerekir.

Kira borcundan müteselsil sorumluluk bulunması, kiraya verenin kira alacağının tamamını eşlerden birinden talep etmesine imkân tanıyabilir. Ancak tahliye borcu bölünemez nitelikte olduğundan, tahliye istemi bakımından bütün kiracıların takipte yer alması zorunludur.

Yargıtay’a Göre Eşlerden Birine Ödeme Emri Gönderilmemesi Tahliyeyi Nasıl Etkiler?

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 21.05.2026 tarihli, 2026/2941 E., 2026/3782 K. sayılı kararında, kira bedelinin ödenmemesi nedeniyle başlatılan Örnek 13 ilamsız tahliye takibinde bütün kiracıların ve kiraya verenlerin takipte taraf olması gerektiği kabul edilmiştir.

Kararda, tahliye borcunun bölünemez niteliği nedeniyle zorunlu takip arkadaşlığı bulunduğu, takipte zorunlu taraflardan birinin eksik bırakılması hâlinde gönderilen tahliye ihtarlı ödeme emrinin geçerli bir tahliye ihtarı sayılamayacağı benimsenmiştir. Ayrıca bu eksikliğin icra mahkemesindeki tahliye yargılaması sırasında giderilemeyeceği belirtilmiştir.

Karar doğrudan uzaklaştırma tedbirine ilişkin olmamakla birlikte, kadın takipten önce TMK m. 194 kapsamında kira sözleşmesinin tarafı hâline gelmişse aynı zorunlu takip arkadaşlığı ilkesi önem taşır.

Bu durumda yalnızca erkek hakkında yürütülen Örnek 13 takibine dayanılarak tahliye istenmesi, kadının kiracı sıfatı ve takipte taraf gösterilmemiş olması nedeniyle hukuka aykırılık oluşturur.

Kadın Haberi Olmadan Tahliye Edilmişse Ne Yapabilir?

Kadının tahliye takibinden önce kira sözleşmesinin tarafı olduğu hâlde takip dışında bırakılması durumunda, zorunlu takip arkadaşlığına aykırılık ileri sürülerek icra hukuk mahkemesine başvurulabilir.

Henüz tahliye gerçekleştirilmemişse tahliye işlemlerinin iptali ve durdurulmasına yönelik hukuki koruma talep edilebilir. Tahliye gerçekleştirilmişse hukuka aykırı icra işleminin iptali ve koşulları bulunduğunda sonuçlarının giderilmesi istenebilir. Bununla birlikte şikâyet başvurusu tahliyeyi durdurmaz; ayrıca gerekli kararın alınması gerekir.

Kadının yalnızca aile konutunun kendisine özgülenmesine ilişkin karara sahip olması ise farklıdır. Kira sözleşmesini imzalamamış ve takipten önce TMK m. 194 kapsamında kiraya verene bildirim yapmamışsa, sırf konutun kendisine tahsis edilmiş olması nedeniyle tahliye takibinde zorunlu borçlu sıfatı kazanmaz.

Nitekim Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 02.05.2018 tarihli, 2017/4794 E., 2018/11923 K. sayılı kararında, aile mahkemesinin TMK m. 169 kapsamında verdiği konut tahsisi kararının kiraya vereni bağlamadığı ve takipten önce aile konutu bildirimi yapmayan eşin kira sözleşmesinin tarafı hâline gelmediği kabul edilmiştir.

Bu nedenle uzaklaştırma kararıyla konutta kalan kadının kendisine haber verilmeden yürütülen tahliye takibine karşı ileri sürebileceği haklar bakımından, takip tarihinde kiracı sıfatının bulunup bulunmadığı belirleyicidir. Kadın takipten önce kira sözleşmesinin tarafı olmuşsa tahliye isteminin yalnızca erkeğe yöneltilmesi hukuka aykırılık oluştururken, yalnızca konut tahsisi kararının bulunması aynı sonucu doğurmaz.

Bu içeriği paylaş
WhatsAppLinkedInXE-posta
İLGİLİ İÇERİKLER

Bu Konuda Devam Edin

WhatsApp'tan Yazın